فشار بر فرانک سوئیس
فرانک سوئیس روز سهشنبه در برابر دلار آمریکا همچنان نزدیک پایینترین سطوح اخیر معامله شد. جفتارز دلار آمریکا به فرانک سوئیس در محدوده ۰.۸۲۰۰، یعنی نزدیک بالاترین سطح یکونیم ماه اخیر، تثبیت شده است.
این جفتارز از ابتدای سپتامبر حدود ۱.۲ درصد رشد کرده است. واگرایی سیاست پولی میان فدرال رزرو آمریکا و بانک ملی سوئیس، فشار زیادی بر فرانک وارد کرده و حتی جذابیت سنتی آن بهعنوان دارایی امن نیز نتوانسته مانع افت آن شود.
انتظار برای افزایش نرخ بهره آمریکا
گزارش اشتغال قوی آمریکا در ماه اوت و افزایش فشارهای تورمی در هفته گذشته، انتظارات بازار برای افزایش نرخ بهره فدرال رزرو در روز چهارشنبه را تقویت کرده است.
بر اساس دادههای ابزار فدواچ، بازارها اکنون احتمال افزایش ۰.۲۵ واحد درصدی نرخ بهره را حدود ۹۲ درصد ارزیابی میکنند و انتظار دارند یک افزایش دیگر نیز تا پایان سال انجام شود.
این انتظارات باعث شده دلار آمریکا در برابر طیف گستردهای از ارزها تقویت شود.
نرخ بهره صفر در سوئیس
در مقابل، انتظار میرود بانک ملی سوئیس نرخ بهره را در سطح فعلی صفر درصد حفظ کند و احتمالاً این وضعیت تا سال ۲۰۲۷ نیز ادامه داشته باشد.
تورم مصرفکننده سوئیس در ماه اوت به ۰.۸ درصد در مقیاس سالانه رسید که نسبت به ۰.۴ درصد در ماه ژوئیه افزایش داشته است.
مارتین شلگل، رئیس بانک ملی سوئیس، در واکنش به این شرایط اعلام کرده که وضعیت نرخهای بهره تغییر کرده است؛ با این حال، بازارها فعلاً انتظار تغییر فوری در سیاست پولی این بانک را ندارند.
فرانک؛ ارز محبوب معاملات انتقالی
نرخ بهره پایین سوئیس باعث شده فرانک به یکی از ارزهای محبوب برای تأمین مالی معاملات انتقالی تبدیل شود.
در این استراتژی، معاملهگران یک ارز با نرخ بهره پایین را قرض میگیرند و سرمایه را در ارزی با بازده بالاتر قرار میدهند تا از اختلاف نرخ بهره سود کسب کنند.
پس از تغییر انتظارات نسبت به سیاست پولی بانک مرکزی ژاپن و کاهش گسترده موقعیتهای فروش روی ین، توجه معاملهگران بیشتری به فرانک سوئیس بهعنوان ارز تأمین مالی جلب شده است.
ریسک بازگشت تقاضا برای فرانک
با وجود فشارهای فعلی، تحلیلگران رابوبانک هشدار میدهند که در صورت افزایش نگرانیهای بازار، فرانک میتواند بار دیگر با رشد تقاضا مواجه شود.
انتخابات ریاستجمهوری فرانسه در سال آینده و احتمال قدرتگیری جریان راست افراطی نیز از جمله عواملی هستند که میتوانند ریسکهای سیاسی اروپا را افزایش داده و تقاضا برای فرانک سوئیس بهعنوان دارایی امن را دوباره تقویت کنند.